THE ENSEMBLE OF SİLENCE (Sessizler Topluluğu)

THE ENSEMBLE OF SİLENCE (EMPYRIUM Songs)


Ve tekrar ay dalgalanmakta,hafifçe içime doğru kayarak
Sessliğin kanatlarında gece oradan gelmekte
Ve kalbim oraya doğru uzanıyor

Çünkü elimde uzun zaman önce donmuş bir gülü tutuyorum
Yaprakları solmuş,büyümesi durmuş,içimde kalan keder

Aşkın şarabı,o kadar tatlı ki,ama üzüntüsü daha acı
Biliyorum ki günbatımında korkunun örtülerinin tırmandığını göreceğim

Gözlerimin geceye ait perdesi düşmeden önce
Karanlık ve gecenin sisi hepimizi hırsla yutar

Gece:
Keder ki..kalbi acı bir pişmanlıkla dolmuş veüzüntüyle boğulmuş olanlara..

Gecenin sessizliğinde kendimi kaybediyorum
Tatlı mavi sesiyle beni sarhoş ediyor

Sessizliğin yokluğunda
Ölümün cidiyetinden artık korkmuyorum
Şarabın acılığını içtiğimde tek bir fısıltı dudaklarımdan çıkmıyor
Kalbim artık daha fazla ağrımıyor
Çünkü biliyorum ki herşey sona erebilir
Ben ve gecenin şiiri gibi
Şimdi daima bir....

Ben ve gecenin şiiri gibi,şimdi daima bir,
Sessizlik topluluğu benim için çok güzel çalıyor

duman6 tan Empyrium parçasından alınmıştır çeviri .. Youtube'da dinleyebilirsiniz.

Hayatının Safra Kesesi ...

Onlarca kambur var sırtımda. Her biri ayrılıklarımızdan hediye bana. Hepsinin adını sen koydun ama hepsi düşman sana.

Hatırlarsın belki bir gün, -uyandığında başkasının yatağında- gözlerim dolarak anlatmıştım sana; kamburlarımla yaşayamam bu hayatta, -benim yatağımda ilk uyandığında-...
İki şeye alışık değilim bilirsin, kamburken dik durmaya, sevmiyorken yanında kalmaya...

Hatırlarsın belki bir gün, -sarıldığında başkasının kollarına- “seni en güzel ben seveceğim” demiştim, -kollarıma ilk sarıldığında-...
Ama en güzel ben öldüm, beyaz parmaklarının arasında, gözlerin kadar çekik bıçaklarla...

Hatırlarsın belki bir gün, seçtiğin bu hayatta, geldiğinde yolun sonuna- hayatımı, “kendi hayatının” “safra kesesi” gibi kullanmıştın, ben kamburlarımla sana her sarıldığımda....

Cihan YAVUZ.