KARAKUŞUN, KARA SESİ!
Ne zaman unuttum duymayı sesleri. Ve ne zaman kendi sesimi!
Karanlık içinde süren yaşam ve karanlık içinde kara bir kuş olmak. Zaman nasıl akar böyle bilir misin? Kimse seni fark edemezken, hatta kendin bile. Sesin tek gerçekliğindir bu durumda, ta derinden çıkan ve derinine konuşan.
Varlığının ispatı için konuşup durursun. İnsanlar anlasın diye değil, varlığının ispatı için… Kendine anlatırsın bildiklerini, bilirsin duyanlar anlamaz ama duyarlar dersin kendi kendine. Duyarlarsa var olacağını düşünürsün. Oysaki bu değildir seni var eden yani diğerlerinin duyması değildir, gözden kaçırırsın ya da görmezden gelirsin bu gerçeği.
Ne zaman unuttum duymayı sesleri. Ve ne zaman kendi sesimi!
Karanlık içinde süren yaşam ve karanlık içinde kara bir kuş olmak. Zaman nasıl akar böyle bilir misin? Kimse seni fark edemezken, hatta kendin bile. Sesin tek gerçekliğindir bu durumda, ta derinden çıkan ve derinine konuşan.
Varlığının ispatı için konuşup durursun. İnsanlar anlasın diye değil, varlığının ispatı için… Kendine anlatırsın bildiklerini, bilirsin duyanlar anlamaz ama duyarlar dersin kendi kendine. Duyarlarsa var olacağını düşünürsün. Oysaki bu değildir seni var eden yani diğerlerinin duyması değildir, gözden kaçırırsın ya da görmezden gelirsin bu gerçeği.
Karanlıktı ve konuşuyordum kara bir sesle sonra kulak kabarttım dediklerime- dedi karakuş.
Karanlıktı ve ses yoktu- dedi yaşlı adam…
House of Duarden
(Anlamsız öyküler dizgesi part one…)
