Gıyabında Verilince Hüküm

dağılır tadın
sebeplenir çile
gözlerinde gazap
avuçlarında yaşam eğrinle
vurursun zamanı

gıyabında
verilince hüküm
daralır
boynunu koyduğun
hayatın ipi

morarır şahdamarın
tutulur dili
coşkusu yitik kanın
düşer öylece
acuze gölgen

savrulur bir avuç köz
eteğinden -yaşanmamış- özlerin
yarım kalmış anlar hapsedilir
paranteziçi söz biter
bitmez

yalnızlık giyinip uzanır ruhun
boylu bir sancı boyunca
derince kazılır gecenin bağrı
ve hayli derince
ölünür

gıyabında verilince hüküm
asılır tüm duyguların
söz savunmasız ölüm ödül
yaşam sevgili çıkınında
ırarken

Nesrin Akalmış

Anlamsızlık...

Kayıt altına alınmış anlamsızlığımlayım. Oysa kelimeler arasında farklı bir şey sanırdım kendimi. Ne çok kelime, inanç ve ne çok büyük değer fısıldardı rüzgar. Esip geçeceğini bildirdim üstelik. Buna rağmen dinlemeden duramazdım.

Hayat seçimlerimiz sonucu küfrettiğimiz bir sanrıdan başka bir şey değil aslında. Rahat bir yatağı, değerli başka bir şeyle değiş tokuş edilen zamanlar dizilir boğazımıza da, gece yarısı gidip uyumak bahanesi, nefessiz kalmamızdan önemli olur çoğu kez. Bakar gülümserdim böyle anlarda. Sözlerim, sözleri gibi değildi çünkü ve değer vermelerim. Hayat erteleme sanatı olduğunu düşünenler farkına varmazdı her erteleme bir seçimdi ve kapının kolunu tutarken sormuştum sana ve sen seçiminle cevaplamıştın aslında. Yani karmaşık değil anlayacağın, senin sözlerin vardı artık kendinin bile inanmadığın, benim hüzzam makamı zamanlarım.

Ve hayat seçimlerimiz sonucu küfrettiğimiz bir sanrıydı. Bizim şeçimlerimizin.

House of Duarden
Beyin kusmukları sersipart bilmem kaç...