1
Gün çapında güneş
Güneş çapında soğuk
Kelimesiz caddeler
bırakılmış arabalar
Kar yok hala
ama rüzgar rüzgar
Bir kızıl ağaççık
soğuklanmış havada
yanar hala
Onunla konuşurken konuşuru seninle
2
Canı çıkmış bir odadayım dilin ifadesinden
Öbür bildik odada sen
Ya da biz ikimiz
Senin bir bakışınla boşalmış caddedeyiz
Tüm gizemiyle sokulur
dünya
Anılar
çürümüş ayaklarımızın altında
Kalakaldım bu yazılmamış dizenin
ortasında
3
Açılır kapılar ve kapanır kendiliğinden
Hava
girer çıkar evimizden
Hava
konuşur bir başına seninle konuşurcasına
Hava
isimsiz sonsuz koridorlar boyunca
Kimbilir kim var öte yanda
Hava
durmadan her şeye dokunmak için
Hava
döner her şeye dokunmak için
Hava
Parçalar havadan parmaklarıyla söylediklerimi
Ben o havayım senin bakmadığın
Açamam gözlerimi
Kapıları kapayamam
Dönerek katılaşır hava
4
Bir boşluğun şekli var bu saatte
Bu boşlukta senin şeklin
Sende bir pınar şekli
suyun değil zamanın
O pınardan fışkıran suyun tepesinde
saçılır parmaklarım
oydum oyum o değilim henüz
Kütlesizdir benim hayatım
Silinir geçmiş
gelecek bir damla sudur gözlerinde
5
Bir köprü şeklindesin şimdi sen
Denizlere açılır odamız sırtının kavislerinden
İzleriz küpeşteden geçmişini
Dalgalanırsın rüzgarda o teninden
daha fazla ışık olan
Güneş büyür öbür kıyıda
yukarıdan aşağıya
Kökleri kalır gökyüzünün derinliklerinde
Gizlenebilirdik onun yapraklarının sıklığında
Yakabilirdik dallarıyla bir ateş
Bir barınak olurdu gün
6.
Soğuk hareketsizleştirir dünyayı
Camdandır uzay,Cam havadan
Işıktan daha parlak sesler
heykeller oyarlar bir anda
Çoğalır ve dağılır yankı
Kar yağar belki
Yanmış ağaç ödü
ışıkla çevrilidir şimdi
Onunla konuşmak seninle konuşmak gibi
Octavia Paz
Çeviren:Adnan Özer
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder