Ne zaman iyi bir film bitirsem yâda bir kitap sonunda hüzünlendiğimi fark ediyorum?
Sanırım iyi bir yaşamın sonuna şahitlik etmek hüzünlendiriyor beni böyle bitmeyeceğine inandığım bir hayatım olmasını bilmekte. Yaşam nedir yâda yaşamak genelde bu sorgu içinde geçen zamanlarımın varlığı çokça yaşamamı engelledi gibi bir his boğazımı düğümlüyor. Gerçekten yaşadığıma emin olamayacağım sanırım hiçbir zaman..
Hayat ufak incelikler ve ufak kırgınlıkların oluşturduğu koca bir bahçe bu hemen hemen tüm yaşamlar için aynı yâda ben bu görüntüyü tüm dünyaya mal etmeye çalışıyorum. Bu bahçeyi kim yarattı peki bahçıvan kimdi. Elinde budama makasıyla bu soruyu boşluğa soran adam olmak zor ama daha zoru inceliklerle dolu çiçekleri seyrettiğim zamanın, kırgınlıkları büyütüp onlara odaklandığım zamandan daha az olması.
Aslında bu yazı herkese ve hiç kimseye yazılan bir yazı. Yani verdiğiniz güzel zamanlara odaklanmayan bir hayatın yine unutulacak bir itirafı sayılabilir. Evet hayatımdaki en iyi şey orda bulunmandı ve renkli çiçeklere sahip bir bahçe olması için ektiğin tohumlardı diyebilirim. George Simmel’in bir yazısında dediği gibi hayatımızda ki insanlara zorunluluklar (böyle olmalıydılar) ekleyip onları suçlamak kolay olanı.
Bakıyorum bahçeme elimde bir budama makası ama bu kez içimdeki sen kırgınlık aşılayarak o renkli çiçekleri karatmama izin vermiyor. Sadece hüznüm var biraz sessizce bağırdığım ama senin içimde ki halini asla bastıramayacak.
House of Duarden
Kendime yazılar bölüm-2
Sanırım iyi bir yaşamın sonuna şahitlik etmek hüzünlendiriyor beni böyle bitmeyeceğine inandığım bir hayatım olmasını bilmekte. Yaşam nedir yâda yaşamak genelde bu sorgu içinde geçen zamanlarımın varlığı çokça yaşamamı engelledi gibi bir his boğazımı düğümlüyor. Gerçekten yaşadığıma emin olamayacağım sanırım hiçbir zaman..
Hayat ufak incelikler ve ufak kırgınlıkların oluşturduğu koca bir bahçe bu hemen hemen tüm yaşamlar için aynı yâda ben bu görüntüyü tüm dünyaya mal etmeye çalışıyorum. Bu bahçeyi kim yarattı peki bahçıvan kimdi. Elinde budama makasıyla bu soruyu boşluğa soran adam olmak zor ama daha zoru inceliklerle dolu çiçekleri seyrettiğim zamanın, kırgınlıkları büyütüp onlara odaklandığım zamandan daha az olması.
Aslında bu yazı herkese ve hiç kimseye yazılan bir yazı. Yani verdiğiniz güzel zamanlara odaklanmayan bir hayatın yine unutulacak bir itirafı sayılabilir. Evet hayatımdaki en iyi şey orda bulunmandı ve renkli çiçeklere sahip bir bahçe olması için ektiğin tohumlardı diyebilirim. George Simmel’in bir yazısında dediği gibi hayatımızda ki insanlara zorunluluklar (böyle olmalıydılar) ekleyip onları suçlamak kolay olanı.
Bakıyorum bahçeme elimde bir budama makası ama bu kez içimdeki sen kırgınlık aşılayarak o renkli çiçekleri karatmama izin vermiyor. Sadece hüznüm var biraz sessizce bağırdığım ama senin içimde ki halini asla bastıramayacak.
House of Duarden
Kendime yazılar bölüm-2
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder