Gözlerine değmediğim bir adamı sevdim ...

Aslında var olduğunu çokça zamandır bildiğim bir adama;

Başka başka aşklardan sana benzettiklerimle yaşadığımı, kendimi onların arasından çekip çıkaramadığımı ve elime yüzüme bulaştırdığımı biliyorum…

Her gülen yüz sana benziyor
Her ağlayan kadın bana
Geldim mutsuzluğumla
Ağır aksak
Yarı utangaç
Ama hevesli
Ama tastamam sana…
Elzem olan sade bir gülüş…
Sar koynunda
Bağışla ya da
Tenimin üşümesini korkaklık say

“Sevmesini bilmiyorsam, geçmişin sonucudur…”* anla

Gel demene gitmelerim çoğaldıkça

Işığım oldun
Umudum oldun
Yüreğim oldun “sevda”…

Buz kesen parmaklarım arasında, sana söyleyemediğim sözler birikmiş
Geçmiş artığı değildir özlemleri üst üste koyup yaktığımız bu ateş…
Kim anlar değerini kim?
Nefsini kaybetmiş bir kentin avucunda, ağıtlar arasında, ölümün ortasında… Kınası yüze sürülen düğün halaylarında, o vakit tek parça halinde dilimde kalsın türküm.
Zılgıtında şehirlerarası bir yangın var. Ateşini söndürmeden ekmeğini paylaştığım bir elem…
Üşüyor musun?

Zülfünde tek kurşunluk bir ömür verdim
Gözlerimi eğmeden bakışlarında
Gözlerine değmediğim bir adamı sevdim
Ağlıyor musun?

09.01.07
Derya Uludağ (Elzem)

Yazı altında ki not: bol alıntılı bir itiraftır
*seyduna türküleri