Ve bilindik tekrarlardan ibaret ömrüm..
Gecenin ortasında ve bir başına! Ne zaman bıraktım bilmem ve nerde. Derdim de değildi sanırım öylesine bir hayat öylesine geçen zaman. Beni düşünen herkes derdi! Yapma! İncelikleri kullanıyor dünya. Ve beni düşünenlerde sıraya geçerdi sonra. Oysa başından bilirdim ben. Kimim eline bir bıçak versem ruhumun giysisini soyunup, saplardı düşünmeden, en çokta değerleri olanlar. Eder bir şey göremezlerdi bakınca. Alnının ortasında kırık kemik bulunan bir ruhtu en fazla. Kazanmak için orda olmayan biri. İncinmez miydim? Çokça, ama en baştan bilirdim, sonunda atılıp şehrin en kuytu köşesine, vazgeçilecek olandım.
Dünya seni kullanacak kişilerden oluşur derdi yaşlı adam! Ben yine de umardım (cehennemimim soğuğunda ). İncitseler de, kullansalar da vazgeçmezdim, kazanmaya çalıştığım bir oyun değildi bu.
Şimdi biliyorsun; hayat olmak istemediklerimizin toplamı olmak ya da kaybetmektir. Ya herkes olursun ya hiç kimse. Şimdi en derin yerini sana açtım ruhumun. Dünya kaybedenleri öğütür ve unutturur nasıl olsa. Düşünme hem ne olacak diye! Yine haksızlıklara küfür edersin, yine değerleri kelime yaparsın, kaybedenlere türküler söylersin ve unutursun sonra. "Zaten hayat seçimlerimiz sonunda küfrettiğimiz bir sanrıdan başka birşey değil mi .*"
Gecenin ortasında ve bir başına! Ne zaman bıraktım bilmem ve nerde. Derdim de değildi sanırım öylesine bir hayat öylesine geçen zaman. Beni düşünen herkes derdi! Yapma! İncelikleri kullanıyor dünya. Ve beni düşünenlerde sıraya geçerdi sonra. Oysa başından bilirdim ben. Kimim eline bir bıçak versem ruhumun giysisini soyunup, saplardı düşünmeden, en çokta değerleri olanlar. Eder bir şey göremezlerdi bakınca. Alnının ortasında kırık kemik bulunan bir ruhtu en fazla. Kazanmak için orda olmayan biri. İncinmez miydim? Çokça, ama en baştan bilirdim, sonunda atılıp şehrin en kuytu köşesine, vazgeçilecek olandım.
Dünya seni kullanacak kişilerden oluşur derdi yaşlı adam! Ben yine de umardım (cehennemimim soğuğunda ). İncitseler de, kullansalar da vazgeçmezdim, kazanmaya çalıştığım bir oyun değildi bu.
Şimdi biliyorsun; hayat olmak istemediklerimizin toplamı olmak ya da kaybetmektir. Ya herkes olursun ya hiç kimse. Şimdi en derin yerini sana açtım ruhumun. Dünya kaybedenleri öğütür ve unutturur nasıl olsa. Düşünme hem ne olacak diye! Yine haksızlıklara küfür edersin, yine değerleri kelime yaparsın, kaybedenlere türküler söylersin ve unutursun sonra. "Zaten hayat seçimlerimiz sonunda küfrettiğimiz bir sanrıdan başka birşey değil mi .*"
House of Duarden
anlamsızlık yazısı*
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder