Çölde...

bir kum kentinde...

doğumum ana rahminde senle hapiste

nüfusuma aldığım şairlerin gökyüzüne bakan gözlerinde

çölde…

Bir bedevinin yalnızlığında
nüksetse bu benlik korkmaz,
geceleyin yürüyenlerin kervanında herhangi bir devenin
simsiyah gözlerinde görünce gözlerini...
Yalnızlığı o zaman mumyalayıp lahit’ine kaldırır
çölleşmiş kalbinin kumuna tükürmüş birileri!..

Ferat Ayebe

Düşle Edebiyat Dergisi Seçkilerinden*