Parasını verdim yaşadım;
Suyunu içtim,
Barındım meskeninde!
Hayatın fahişeliğine verdim her şeyi…
Söyle!
Gırtlağına kadar gömseydim seni,
Paraya boğsaydım.
Bırakıp da gider miydin?
Kanun dediğin, yargılar;
Yargısı olmaz aşkın,
ve sırf bu yüzden
yoktur kanunu...
Aşk, parası peşin ödenmiş bir yosmaydı!
Ödeyerek bedelini, girdik yatağa…
Yetmediyse; aşksızlıktan değil
Arsızlıktandır ey insan!
Orhan TURAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder