Ben bıraktım artık ayrılığımızın cenazesini senin omuzlarına. Mecalim kalmadı artık taşımaya. Seni bir şiir gibi dudaklarına saklamış, ezberine yazmış, kaderi gibi hep yanında taşımış birini kaybettin ya, hadi sen de bu acıyı,
adın gibi hep aklında,
yaşın gibi hep büyüyerek,
doğduğun topraklar gibi hiç unutmadan,
kanın gibi damarlarında dolaşarak,
kalbin gibi hiç durmadan atarak,
vicdanın gibi sorular sorarak,
merhametin gibi arada bir hatırlayarak,
sırrın gibi gizleyerek,
günahın gibi defterine yazarak,
utancın gibi saklayarak,
nefesin gibi muhtaç olarak,
sadakatin gibi sadık kalarak,
yeminin gibi hiç bozmayarak,
yalanın gibi aklında tutarak,
hayalin gibi hep yeniden kurarak,
pişmanlığın gibi hatırlamak istemeyerek,
suçun gibi içine gömerek
ruhun gibi hücrelerinde,
yazın gibi alnında,
kaderin gibi silemeden,
taşı,
hayatın sürdükçe...
10.11.2006
Cihan Yavuz
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder