Gözlerin yağıyor karla karışık
Kış…
Hangi uykunun mahmurluğuysa bu,
Çağırma beni artık
alma içine
tuttuğum öğütlerle ufalıyorum
her yerde mantıklılar…
Bir sıyrık bırakmıyor onlarda hüzün
tek bir yara olmaz mı cesetlerde…
Şiirin pimi çekilmiş oysa çoktan!
Ne keskin nişancısın sen hayat!
(s)aklandığım yerden vur beni
şimdi…
Kış…
Kan bile revanla uyanırken
görmesinler kınımda kesmezliğimi
neden mutlu son yazmadığımı
öğrenmesinler…
Yaşamı sana çevirdim
ışıklar senin
oyna kendini
hiçliği anlat,
bir ölünün diriliğine sussun alkışlar
İstersen çağırma
alma içine
evimden uzak öldür,
dalga boyunda…
Saklandığım yerden vur beni…
Gökçehan Daçe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder