Sonra…
…Sonra buluta girdi yaşam
Sen çoktan yol almıştın hayatımızdan,
Ben
yalnız, ürkek
ve nükseden ergenlik sancılarımla evime dönüyordum…
Evvel zaman içinde
Uzanıp göğün üstünden koklarken saçlarını
Bilmiyorum; hangi iklimin çocukları incitti böyle gönlünü...
Öğrenemedim…
Şimdi,
Kime açılıyorsa kirpiklerin,
Onu yürekten yaşat,
Çünkü kaç takvim geçse de üstünden
Ben satır aralarında hala ölüyorum…
Gökçehan Daçe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder