Ay gidiyor gölgede,
Ben kaçıyorum...
Tenime düşmeden temmuz ayazı
Daha fazla kanamadan göz pınarları
Gidiyorum...
Dövmeleri var göğsümde geçmiş ayrılıkların
Vedalara kafa tutan kuşlar gibi hür
Balık olur unuturum!
Ve kelebekler gibi yaşamak için
Kozadan çıkınca doğacak hayata
Kozadan çıkıp sarılmak pazarlıksız sevdaya...
Soluyamadığım bütün şehirlere koşuyorum şimdi, sevişemediğim...
Yanlış anla beni bu kez!
Tülünde intihar kokan odalar, sararmış duvarlarda asılı hayat
Kaç vardiya ölüm çeker ayrılık!
Fırsatım varken çekemediğim bütün tetiklerde saklı şimdi suretin
Gözlerinde ayrılık, nabzında ölüm
Bastille’de bileniyor cinayete giyotin
Ben kaçıyorum
Saklambaç oynadığın bedenler,
bir bir sobelerken masumiyeti
bakışlardan bile bulaşıyor bu kentte veba
nefesim yetmiyor,
kapatınca gözlerimi, sesine uyanıyorum
İsyanına tebessüm,
Sevdasına su katılmış kadınlar
Lodosta dağılmıyor onların saçları
Tenlerinde kimyasal
Nükleer aşkın aciz yaratıkları...
ve ben Zimmetime geçirip bütün masum aşkları
Son giden olmuyorum bu kez
Ben kaçıyorum...
Gökçehan Daçe
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder