Hüznümden Düşen Bin Parça...

Yüzüm damladı hüznüme parça parça, ki her parça biraz sen ki her parça biraz da yüzün. Şimdi gölzerim kaldı gözlerin gibi ve birkaç sözüm kaldı dudak arası hüzünlerde. / / Artık damlasın bir avuç şiir hüzüne vurulan yüzümden, saklı kalmış hüznümden...



bıraktım gözlerimi
gecenin koynuna
dudakların süzülürken
kirpiklerimden
bir damla yaş olup akacağım
boynuna


sana kalsın gözlerim
ellerimi giyin
hadi
geceme dokun
ah yine güz tütüyor nefesin
caddelerde kokun

mahrem zamanların açılası perçemi
duruyor şimdi
buğulu bakışlarımda
sağanak öyküler
benden geriye kalan
belki
bir avuç gözyaşı
kırılası kalemin eskimiş kenarında
yaşanan

neyse
ellerinde kalsın gözlerim
hadi soyun ve git kadın
yüzümde kalsın öylece
çırılçıplak tenin
dudaklarımı vereceğim sana
çıplak ayak yürü
(dilimin) ucunda


ah titreyen ellerim
masum birer çocuktu aslında
artık yüzü kalmadı gözlerimin
eskidi tüm gördüklerin
hüznümden düşen bin parça

N.Nedja İvanic