Zaman gelip geçiyor, beynimin içinde yalnız senin adım seslerin yine uzun bir yolculuğun içindesin başka bir şey yok....
bu uzun yolculuğun başında her ayrıntısını görürdüm yüzünün , oradan hayallerine ve umutlarına yolculuk ederdim, kırgınlık ve umutsuzluklarını sana armağan ettiğim zaman ki şaşkın ifadene ve yıkımışlığınıda...
Ne kadar süre geçti 600 küsür gün mü, saat mi yıl mı, saniyelere düşman zamanlardan sonra ......
Beynimin içinde ayak seslerin o sesi yakalamak için ne kadar gezdim ve nereleri, anka kuşunun peşine düşüp sırrı aradım sonra 7,5 liralık bir sonu beceremedim de milyonluk kadehlerdeki kan kızılın da kendimi ve o sesi unutmaya çalıştım...
az hüzün, az kırgınlık ve çok şarabın her zaman ne kadar güzel olduğunu öğrendim ve yüzünün her ayrıntısı silinse de yüreğimi ısıtan o gülümsemeyi unutamayacagımıda ....
House of Duarden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder